![]() |
![]() |
|
|
ای تنها بهانه برای زنده بودنم ، نفس کشیدنم
دوستت دارم ... دوستت دارم.... به لطافت باران بهار دوستت دارم.... ای تو فصل بهارم ، همیشه یارم ، همدم این دل پاره پاره ام دوستت دارم...
دوستت دارم.... ای تو طلوع زندگی ام ، ناجی لب تشنگی ام دوستت دارم....
دوستت دارم.... دوستت دارم و خواهم داشت ای که تو لایق این دوست داشتنی ...
.به خاطرت جانم را ، زندگی ام را ، فدایت می کنم ، نثارت میکنم ..
از تمام وجودم می گویم! باور کنی ، باور نکنی یک کلام!
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و ششم مرداد 1386ساعت 18:54 توسط نگار |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 |
| پیوندها |
|
عاشق با كلاس سپيده آدمها رو عشقشون پا میذارن |
|
RSS
|